We zien dat je Internet Explorer gebruikt, een oude en onveilige browser. Daardoor kunnen we je niet de mooie website voorschotelen die we zouden willen.
Je bent van harte welkom in elke andere browser zoals bijvoorbeeld Chrome, Firefox of Microsoft Edge. Wij wachten hier wel, tot zo!
"Maak trainingen écht relevant voor onze woning"
Gino werkt al meer dan twintig jaar bij Bartiméus en voert diverse medische handelingen uit waarvoor hij trainingen volgt. Hoewel deze trainingen relevant zijn, stelde hij ze lang uit omdat hij ertegenop zag. De verplichte bewustwordingstraining vindt hij na 18 keer niet meer zinvol, net als andere algemene trainingen die volgens hem niet aansluiten op de praktijk. De-escalatietrainingen werken in theorie, maar zijn in de woning nauwelijks toepasbaar. Positief ervaart hij vooral ‘Anders kijken naar gedrag’, omdat die echt aansluit op de doelgroep. Belemmeringen zijn werkdruk, gebrek aan tijd en moeilijkheden met het Leerplein. Hij pleit voor maatwerk per woning en meer praktische, herkenbare scholing. Teamleren werkt motiverend, net als een kleine beloning voor gezamenlijke afronding. Gino’s kern: medewerkers willen graag leren, als het maar echt relevant is voor hun bewoners.
Gino van der Hoek werkt al meer dan twintig jaar als begeleider bij Bartiméus. Hij kent de doelgroep door en door: volwassenen met een meervoudige beperking, vaak met moeilijk leesbaar gedrag. In het gesprek over trainingen en ontwikkeling is hij open en eerlijk. “Kennis is macht, maar het moet wel kennis zijn waar je écht iets aan hebt.”
Gino voert op de woning verschillende medische handelingen uit, zoals insuline spuiten en blaasspoelen. Daarvoor volgt hij trainingen die bestaan uit e-learnings, oefenen in het skillslab en een aftekenmoment op de woning. “Die trainingen passen wel bij mijn werk,” vertelt hij. “Ik kan die handelingen zelfstandig uitvoeren, dus de medische dienst hoeft dan niet langs te komen.”
Toch stelde hij deze trainingen steeds uit. “Ik had er gewoon geen zin in. Niet omdat ik het niet kan, maar omdat ik er tegenop zag. Uiteindelijk werd het verplicht gesteld, en toen heb ik het gedaan. En eerlijk? Het viel best mee.”
Over de verplichte bewustwordingstraining over het leven met een visuele beperking is Gino duidelijk: die sluit niet meer aan op wat hij nodig heeft. “Ik werk hier 21 jaar en heb die training wel 18 keer gedaan. De eerste keer was een eyeopener, maar daarna voegt het nauwelijks iets toe. Dan wordt het een verplicht nummer en zonde van mijn tijd.”
Volgens Gino geldt dit voor meer collega’s: “Ik ken eigenlijk niemand die enthousiast is over de verplichte trainingen. Niet omdat we niet willen leren, maar omdat het gewoon niet aansluit.”
Ook de de-escalatiecursus heeft volgens Gino goede elementen, maar de praktijk sluit niet aan op zijn woning. “De technieken werken alleen als je ze bijna dagelijks traint. Eén keer per jaar herhalen is niet genoeg en geeft een soort schijnveiligheid. In de praktijk val je terug op je eigen manier van handelen.” Gino benoemt dat dagelijks trainen natuurlijk geen optie is. “Daarom is deze training in de praktijk dus niet toepasbaar.”
Eén training springt er voor Gino positief uit: Anders kijken naar gedrag. Dat komt mede doordat hij deze training zelf ooit gaf als Heijkoop-trainer. “Die sluit wél aan op de doelgroep. Je kijkt heel precies naar de cliënt en leert gedrag begrijpen in plaats van bestrijden. Die mindset neem je de rest van je leven mee.”
Dit type training, interactief, praktijkgericht en cliëntgericht, motiveert hem wel. Maar het moet aansluiten bij de vragen van zijn eigen woning.
De grootste hobbel om trainingen te volgen is tijd en werkdruk. “Ik word niet vrijgemaakt voor trainingen. Ik doe ze tussen de bedrijven door, als het even rustig is. Soms word je onderbroken, maar gelukkig kun je de online-training makkelijk pauzeren.”
Ondanks dat het pauze nemen van een training makkelijk gaat, heeft Gino toch wel moeite met het Leerplein. “Ik ben niet zo handig met computers. Als ik moet zoeken, uploaden, klikken… dan haak ik soms af. Van oudere collega’s hoor ik dat ook vaak.”
Gino pleit voor meer training op maat. Niet alleen per cluster, maar per woning. “Elke woning heeft andere vragen. Bij ons komen bijvoorbeeld geen protheses voor. Dan heeft het geen zin om daarover vragen in een toets te krijgen.”
Ook ziet hij dat uitzendkrachten elders handelingen mogen uitvoeren die bij Bartiméus niet zijn toegestaan omdat bij ons de protocollen net anders zijn. Dat vindt Gino zonde, want zo zetten we de uitzendkrachten niet volledig in.
Een training volgen omdat het moet, werkt bij Gino averechts. “Hoe meer verplicht, hoe minder zin ik erin heb.”
Wat helpt wel?
Gino’s boodschap is eerlijk en helder: medewerkers willen best leren, als het maar relevant, herkenbaar en praktisch is. “Het moet aansluiten bij waar wij elke dag in de woning tegenaan lopen. Dan heb je er pas écht iets aan.”