Creativiteit en gezelligheid bij de dagbesteding in Ermelo
Bij de dagbesteding in Ermelo vind je een unieke groep deelnemers. Samen maken zij deze plek bijzonder. Begeleider Saskia en deelnemers Diny, Arda & Nelie vertellen meer over de activiteiten en hun persoonlijke verhaal.
Uniek
De mix van deelnemers maakt de dagbesteding in Ermelo tot een bijzondere plek. Er komen interne en externe deelnemers van verschillende leeftijden, met uiteenlopende verstandelijke en lichamelijke beperkingen. Wat hen in eerste instantie verbindt, is hun visuele beperking. Maar, benadrukt Saskia Altena, achter die beperking zit altijd een persoonlijk verhaal.
Voor de deelnemers zijn er verschillende activiteiten, zoals samen kegelen of in de tuin werken, maar ook arbeidsmatige werkzaamheden, zoals archiefvernietiging of het sorteren van schroeven in bakjes. Voor de deelnemers is dit heel nuttig werk. Maar alleen even een kopje koffie komen drinken mag ook, zegt Saskia. We willen vooral een gevoel van welkom uitstralen.
We willen dat de deelnemers aan het eind van de dag met een goed gevoel naar huis gaan, dat is waar je het uiteindelijk voor doet.
Het atelier
De ruimte voor eigen invulling zien we ook terug bij creatieve deelnemers, zoals Diny Veltmaat (66). Ze is aan één oog blind en ziet met het andere nog 10% (kokervisie). In haar atelier op de dagbesteding laat ze trots haar creatieve projecten zien.
Diny woont al sinds 1983 bij Bartiméus en sinds een paar jaar zelfstandig in een appartement bij Datura. “Ik heb een eigen netwerk van familie, vrienden en collega’s buiten Bartiméus.” Na een herseninfarct moest ze stoppen met lesgeven. “Dat vond ik heel moeilijk, maar ik ben dankbaar dat ik nog met kinderen kan werken.” Zo geeft ze nu creatieve workshops aan kinderen en volwassenen, samen met haar ziende vriendin.
Het meest trots is ze op wat ze haar ‘familie’ noemt: de Waggels. Ze schreef er twee kinderboeken over. “Het eerste boek is al helemaal uitverkocht!” zegt ze glimlachend. De verhalen zijn geïnspireerd op haar eigen leven en familie. Bij haar afscheid las ze er zelfs uit voor in de klas. Met een beetje weemoed laat ze een foto zien waarop iedereen een waggel vasthoudt.
Een bijzondere hobby
Verderop zit Arda van Veldhuizen (72 jaar) geconcentreerd achter haar spinnewiel. Zij heeft altijd een visuele beperking gehad en rond haar 30e werd ze volledig blind. Ook haar zus Ria is deelnemer bij de dagbesteding, zij is sinds haar geboorte blind. “We wonen allebei sinds 2008 hier op het terrein in Ermelo. Niet in hetzelfde gebouw, maar wel dichtbij. Ria helpt mij met brieven schrijven en vervoer regelen.” vertelt Arda. “Ook gaan we vaak samen naar het Oogcafé, we leren daar bijvoorbeeld over de hulpmiddelen die beschikbaar zijn.”
Arda heeft een bijzondere hobby bij de dagbesteding, ze spint namelijk haar eigen klossen wol. Ze heeft haar eigen plek tussen de andere deelnemers en is daar geconcentreerd aan het spinnen. Het is erg indrukwekkend om te zien hoe Arda het spinnewiel helemaal zelf bedient en er zoveel liefde en passie voor heeft. Arda vertelt dat haar creaties ook op fairs worden verkocht en de opbrengst gaat naar de activiteitenpot.
Arda is ook heel dankbaar voor de activiteiten die er in Ermelo worden georganiseerd, zo hadden ze afgelopen zomer een campingweek. “We dronken buiten samen koffie bij een tent en speelden spelletjes. Ook kwam er een man met een draaiorgel langs. We hebben veel gezellige avonden gehad.”
Zeg nooit: het kan allemaal niet meer. Het kan! Als je er maar weer voor gaat.
Tijd voor een spelletje
Nelie Schimmel (70) is altijd al gek geweest op spelletjes. Samen met een vriendin heeft ze bedacht hoe ze haar lievelingsspelletjes nog steeds kan spelen, ondanks dat ze sinds 2016 volledig blind is.
Ze laat me zien welke aanpassingen ze hebben gedaan, zoals het houten bord dat voor haar ligt. “Deze kunnen we voor meerdere spelletjes gebruiken, zoals Yahtzee met het bord verticaal en met Qwixx houden we het bord horizontaal. Met kleine metalen balletjes die we in de gaten leggen houden we de punten bij.”
Ook laat Nelie zien dat ze speciale dobbelstenen hebben met voelbare puntjes voor de dobbelsteen. Inmiddels is ze hier best handig in geworden, maar het vergt wel veel aanpassingsvermogen en wilskracht.
Nelie is erg positief ingesteld. Ze is heel dankbaar dat ze wel heeft kunnen zien. “Het leven is een feest, maar je moet wel zelf de slingers ophangen,” zegt ze resoluut.
Hun positiviteit in kleine dingen verrast me.
De dagbesteding in Ermelo is geen plek met een vast programma, maar een plek waar mensen ruimte krijgen om zichzelf te zijn. Zoals Saskia mooi zei: “Hun positiviteit in kleine dingen verrast me.” En dat is precies wat blijft hangen na een bezoek aan de dagbesteding in Ermelo.